ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΜΕΝΑΚΙ

Κάτι που έγραψα δίπλα στη θάλασσα, Zoyzoy μου, καλή θαλασσένια φίλη, αφιερωμένο σε εσένα, με ένα βιντεάκι που ταιριάζει γάντι

Η μουσική ηρεμία των βράχων.

Είναι χρόνια χίλια και άλλα χίλια που στέκονται εκεί ήρεμα, στωϊκά. Αποδέχονται την αναπόφευκτη καταδικαστική φθορά τους. Κι αν σε δεχτούν και τα δεχτείς και συ, τότε ίσως ακούσεις κάποιες από τις άπειρες στιχομυθίες που αιώνια έκαναν και θα κάνουν για πάντα με την αγαπημένη τους θάλασσα.

Να, κάπως έτσι…

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.