Mαριονέτες

Κουνιούνται σπασμωδικά,κρεμασμένες ανάποδα. Παιδιά σαστισμένα, μα τα χέρια δε λένε να αλλάξουν ρόλο.

Η παράσταση έχει ήδη αρχίσει, δεν γίνεται να διακοπεί απαγορεύεται!

Κι’έτσι οι μαριονέτες απομένουν να κοιτάνε ανάποδα τα παιδιά και ’κείνα τρόμαξαν. Άλλο έσφιξε το χέρι της μάνας, άλλο του πατέρα. Έκλαιγαν. Ήθελαν να φύγουν.

Και έτσι έγινε και η παράσταση τελείωσε…

Τότε, μια από αυτές όταν την έβαλαν στα μπαούλα, μια πριγκιπέσσα που της είχε πέσει το στέμμα έτσι καθώς την είχαν κρεμασμένη ανάποδα, δάκρυσε!

» Μας γλύτωσαν τα παιδιά » μονολόγησε.

» Πάντα μας γλυτώνουν τα παιδιά » ψιθύρισαν και οι άλλες μαριονέτες.

Κουλουριάστηκαν όλες μαζί και άρχισαν να σπάνε πρώτα τα δεσμά τους, μετά τα ξύλινα πόδια, χέρια, η μία της άλλης. Αυτοκτόνησαν για να μην ξανακλάψει κανένα παιδί κοιτάζοντάς τες

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.