ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

Πατρίδα μου,
χρόνια αρκετά πέρασα μακριά σου,
χρόνια δύσκολα, μαρτυρικά.
Θυμάμαι πατρίδα μου, τότε που ξανάρθα στην αγκάλη σου,
θυμάμαι…
Έσκυψα, φίλησα το τσιμέντο μύρισα τον αέρα
δυο φορές και βάλε είναι τα χρόνια που σε γνώρισα ξανά
από τότε,
μα είσαι τόσο αλλαγμένη, τόσο άσχημη,
δεν το περίμενα δεν το φανταζόμουν καν πως,
πως πιο μαρτυρικά θα ήταν τα χρόνια τουτα τα τελευταία
που βρίσκομαι εδώ μαζί σου.
Γιατί με μισείς τόσο πολύ;
Γιατί με κάνεις να σε μισώ και ‘γω;
Σε ερωτώ, σε παρακαλώ, απάντηση περιμένω,
μα δε φταίς εσύ θαρρώ!
Με πολύ οργή, πολύ μίσος μας μπόλιασαν

Θεέ μου δώσε μου φως σε παρακαλώ
πάρε όλη την οργή, γαλήνεψε την ψυχή μου.
Η τουλάχιστον, δώσ’μου κουράγιο να αντέξω
Και ένα πινέλο να ζωγραφίσω ξανά
την όμορφη πατρίδα των παιδικών μου χρόνων.
Ξέρω, πολλά ζητώ…

Το σίγουρο είναι οτι βρίσκομαι σε λάθος χρόνο, λάθος μέρος και κάνω λάθος δουλειά και όπως λέει και ο ποιητής,

how i wish i had a timemachine…

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.